paardrijvakantie
Italië 2002
|
naam trail:
|
Chianti trail
|
|
lokatie:
|
Vallebona
|
|
organisatie:
|
Time
Out
|
|
periode:
|
14 t/m 21 september 2002
|
|
Globetrotters:
|
Manon en Raymond
|
Het plan was om gezellig met z'n vieren (Raymond, Manon, Marc en Marlet)
naar Italië te gaan dit jaar, maar doordat Marc vlak voor de vakantie
een ongeluk kreeg ging het feest voor Marlet en hem helaas niet door.
|
Klik op één van de volgende onderwerpen:
|
(Klik op de foto's voor
een grotere weergave.)

(Klik op de foto's voor een
grotere weergave.)

Beeld je eens in; een rustiek huis op het platteland,
een appelboom onder je raam en de zon die opkomt over de heuvels. Dat
was het uitzicht vanuit mijn slaapkamer. Wat ik me nog meer herinner van
mijn Vallebonavakantie? Pasta, pasta en nog eens pasta.
Wij kwamen zaterdagmiddag aan en Raymunda bracht ons naar onze kamers.
We sliepen niet in Vallebona maar bij een vriend van hen, Phillipo. Zijn
huis was een paar minuten van Vallebona vandaan. Dat was niet zo fijn.
Maar de kamers en het uitzicht maakten dat meer dan goed! Raymond en ik
gingen daar even in de tuin zitten om wat te relaxen en te lezen. Maar
Phillipo heeft twee honden. Een van die twee kwam naar ons toe met zijn
speeltje. Zijn naam is nu dan ook Toyboy. Hij wilde dat ik zijn speeltje
weg gooide. En nog eens en nog eens. Als ik hem negeerde legde hij het
speeltje voor me op de grond. En als ik dan nog niet reageerde legde hij
het wat dichter bij, en nog wat dichter bij. En als ik dan nog niets deed
legde hij het op mijn voeten. En als dat niet hielp begon hij te blaffen.
Het was onmogelijk hem te negeren! Hij bleef dit de hele week doen. Raymond
wilde wat lezen maar toen Toyboy het eindelijk opgaf kwam er een kat aan.
En die wilde ook spelen! Weinig rust deze vakantie.
De maaltijden waren op Vallebona. Daar hebben we een heleboel leuke mensen
ontmoet. We aten aan grote tafels. En natuurlijk hadden we pasta bij iedere
maaltijd. En liters slechte wijn! Na een paar dagen begonnen we te grappen
over de maaltijden. Niet genoeg, te veel pasta, oud brood.. Maar we hebben
veel gelachen en de avonden waren geweldig! Ik weet nog steeds niet of
dat nou aan de wijn lag of aan Judie en Margaret. Ik heb nog steeds een
liedje in mijn hoofd over 10p. En natuurlijk kleine Yannick, onze hartendief.
Hij was eerst te verlegen om bij ons te komen maar ik heb hem omgekocht
met limonade. Dat werkte! Maar daarna kon ik niet meer van hem afkomen.
Het paardrijden was geweldig. Zondag hadden we onze eerste western ervaring.
Ik kreeg een paard met de naam Armonia. Ze is echt geweldig maar een beetje
humeurig naar de andere paarden toe. Ik heb de trail met haar gedaan.
We zijn de trail op woensdag begonnen. De tochten waren geweldig. De omgeving
is zo mooi daar! De bergen, de bossen, de geuren. We hadden een picknick
bij een oud kerkje. En na de lunch werd de powernap geïntroduceerd.
Een of andere zwitserse-duitse uitvinding om de rest van de dag door te
komen. In ieder geval niet zo geschikt voor Nederlanders. Na de lunch
moesten we een paadje op wat een ware survival was. We moesten ons een
weg banen door modder, glibberige stenen en doornstruiken. Geen pretje!
En overal waren bordjes dat we geen bramen mochten plukken terwijl die
zo mooi rijp en groot waren. Sonja en ik hebben het toch gedaan. Ik hoop
maar dat we niet in de problemen komen doordat ik het nu opschrijf.
De boerderij waar we logeerden was hoog in de bergen. We zijn allemaal
high geworden daar van de mottenballenlucht. Ik sliep in 1 bed met Debby.
Ik vraag me nog steeds af hoe ik aan die rare blauwe plek op mijn arm
kom.. De volgende dag hadden we weer een prachtige rit en na de lunch
natuurlijk weer de powernap! Nog steeds geen succes. De maaltijden in
de boerderij waren geweldig. Natuurlijk eerst pasta en daarna vlees, aardappelen
en groenten. Heerlijk! En een dessert. Zoete wijn met dipkoekjes. De trail
was best zwaar maar heel erg mooi. De bergen op en af is best pittig,
voor paard EN ruiter. Ik heb veel geleerd tijdens de trail. Op de laatste
dag heb ik de techniek voor de powernap onder de knie gekregen! En ook
het zwitserse woord ervoor.. Uhle knocke. ofzo. En ik heb wat duits geleerd;
Die latzte macht die tor zu!!!! Het was een geweldige week! Iedereen bedankt
daarvoor!
Greetz, Manon

De route van de trail: 
Klik op het kaartje voor een grotere afbeelding.
|