paardrijvakantie

Hongarije 2001

voor herhaling vatbaar

Na 3 jaar wilden we tóch weer een keer terug naar de plek waar het ons de eerste keer zo goed bevallen was. Daarom boekten we weer een trail bij Miki in Hongarije en het was weer net zo gezellig als toen. Tijdens deze trail hebben we Albert Jan en Cindy leren kennen.

Klik hier voor het reisverslag van Manon.

Reisverslag van Manon

Hallo paardenliefhebbers!

Ook zo enthousiast geraakt door ons eerste avontuur in Hongarije? Wij hebben het eerste jaar zo'n topvakantie gehad dat we nog een keer zijn gegaan. Marc en Marlet gingen met de auto en Marjolein, Renske en ik zijn met het vliegtuig gegaan. Rob kwam ons afhalen van het vliegveld en je zag hem denken toen wij aan kwamen lopen.... "oh nee niet weer!"
Miki stond ons op te wachten op het erf van de boerderij en toen hij ons zag begon hij heel hard te lachen en vertelde dat hij slecht nieuws had voor ons.... Hij zou met ons mee gaan op de trail! YES YES YES!!!!!

Marc en Marlet kwamen later die dag aan en zij hadden al een heel avontuur achter de rug. Maar daar vertellen ze zelf vast wel over....
Natuurlijk was er de eerste avond weer een BBQ waarbij we alle verhalen van de vorige keer hebben opgehaald. We maakten kennis met de andere reizigers van deze trail, Albert Jan en Cindy die samen op vakantie waren en Gunilla en Daniel die allebei alleen op avontuur waren.
Natuurlijk zijn we de boerderij rondgelopen om onze oude vrienden van de vorige keer weer op te zoeken. Alaszka, mijn paard van de vorige keer, was er nog steeds en hij was nog net zo lief als toen. Tja, oude liefde roest niet he....

Ook deze trail reed ik weer op hem. Hij was nog net zo groot als de vorige keer natuurlijk dus wederom had ik problemen om op zijn rug te klimmen. Gelukkig waren er echte heren onder ons zoals Marc en Miki die me met liefde over mijn paard gooiden of hem al lieten lopen als ik nog maar halverwege was en dus achter mijn paard aan strompelde (lees 'gesleept werd'..) enz. Echt heeeeeel erg bedankt heren! Volgend jaar maar eens een kleiner paardje proberen...

De route was deze keer iets uitgekristaliseerder dan de vorige keer. Miki wist nu hoe hij moest rijden en we verdwaalden dus niet meer.
We hebben weer prachtige ritten gemaakt langs de Donau en over de hongaarse steppen en heuvels (en dwars door de hongaarse struiken om weer wat mooie stripings op te lopen).
Een van de lunches was in een oud kasteel. De paarden werden los gelaten in een kraal en goed verzorgd. wij werden losgelaten in een luxe eetzaal met een prachtig gedekte tafel. De lunch was heerlijk! Daarna hebben we liggen uitbuiken in de tuin.

Bij de Dianamanege waar we ook een nacht hebben geslapen kregen we als dessert iets heel speciaals, iets typisch hongaars, echt heeeeeel bijzonder! Dat werd ons verteld dan. Het bleken dubbelgevouwde pannenkoekjes te zijn met daarin een schep jam. Heeeeeel bijzonder! Echt waar!
Deze reis hebben we ook een zware beproeving moeten doorstaan. De woensdag regende het heel hard en er stond een harde, koude wind. Miki beloofde de route zo kort mogelijk te houden maar een paar uur ben je toch al snel onderweg. We reden langs maisvelden en vingen volop wind en regen. Al snel was iedereen doorweekt ondanks de regenkleding. Cindy had helaas geen goede regenjas en was tot op het bot nat en koud. Ze viel bijna van haar paard van de kou! Toen we bij ons logeeradres aankwamen werden we daar niet echt opgevangen door de gastheer. We zaten in de eetzaal te druppen en te bibberen en niemand die ons een handdoek gaf of iets warms te drinken. We werden na verloop van tijd naar onze huisjes gewezen en daar stonden de kachel en de boiler niet eens aan! De mannen moesten op een zoldertje slapen en dat was ook al niet geweldig.

Gelukkig hebben we wel een leuke avond gehad en was het de volgende ochtend beter weer. Al waren onze kleren nog lang niet droog!!
De rest van de logeeradressen waren prima. Ook dit jaar zijn we weer met de pont de Donau overgestoken. Dat blijft een hele ervaring om met zo'n groep paarden op een bootje het water op te gaan..... Spannend hoor! Maar het ging zonder problemen.
We hebben het verder heel gezellig gehad en het was weer een supervakantie!

Groetjes, Manon